Kazimierska Konfraternia Sztuki – Kolonia Artystyczna

Czym jest Kazimierska Konfraternia Sztuki?

Odpowiedzi na to pytanie może być wiele, ale ta najważniejsza mieści się w samej nazwie. Bez Kazimierza Konfraternii by nie było i być nie mogło. Bo też Kazimierz, a ściślej rzecz biorąc poczuwanie się do więzi z nim , potrzeba współistnienia w jego kształcie (bardziej kulturowym niż geograficznym) jest właściwie jedynym kryterium przynależności do Konfraterni. To też nadaje jej wyjątkowość, bo nie jest ani związkiem, ani grupą artystyczną – takich jest wiele w wielu innych miastach. Tutaj akcent pada na miejsce istnienia, a przede wszystkim na udział w ponad wiekowej już tradycji artystycznego Kazimierza. O miasteczku tym wiedzą niemal wszyscy, niemal każdy tu był, a jednak – co paradoksalne – rzadko dostrzega się istotę tego miejsca, nie zawsze widzi się, że tożsamość Kazimierza wyznacza sztuka…

Członkowie KKSKA

Ziarkowski Marek

Głowniak Krystyna

Urodzona 12. 03.1947 w Lublinie Wykształcenie: wyższe magisterskie z przygotowaniem pedagogicznym Katolicki Uniwersytet Lubelski - historia sztuki, Uniwersytet Marii Curie - Skłodowskiej w Lublinie - filologia polska, Instytut Jad Vashem w Jerozolimie - tytuł międzynarodowego edukatora, Akademia Sztuk Pięknych im. J. Matejki - studia podyplomowe w dziedzinie malarstwa. Zajmowane stanowiska: dyrektor Zespołu Szkół Plastycznych im. C.K. Norwida w Lublinie, nauczyciel

Gruszecka Agnieszka

Urodziła się w Lublinie. Studiowała w Instytucie Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie. Ulubione techniki malarskie jakimi się posługuje to technika olejna, akryl i rysunek. Maluje pejzaż, wedutę, kwiaty oraz martwą naturę. Uczestniczy w plenerach malarskich, a jej obrazy prezentowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowych. Prace Agnieszki Gruszeckiej znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce i za granicą. Wraz z

Kucza-Kuczyński Konrad

Urodzony w 1941 r. w Czerwonym Dworze k. Wilna – architekt (dyplom Wydziału Architektury PW u prof. Pniewskiego, 1964), nauczyciel akademicki (od 1980), profesor (1999), dziekan Wydziału Architektury PW (1990–1994), promotor około 230 dyplomów i 15 doktoratów. Założyciel Pracowni Architektury Sakralnej i Monumentalnej. Członek Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN, Polskiej Akademii Umiejętności, od 1975 r. Rady Prymasowskiej Budowy Kościołów Warszawy,